Ja rozumiem, że żaden kraj nie jest przygotowany na zjawisko epidemii jeśli takowa nastąpi. Prawo dużych cyfr i statystyki, realia mutacji wirusa  grypy (co roku) oraz stan służby zdrowia dokładnie ogniskują wyzwania, które przed nami stoją. Ale po co tak bardzo straszyć, wykorzystywać obawy i podsycać je? Każdy fakt można przedstawić na tysiąc sposobów, można pisać że nie ma szpitali, lekarzy i szczepionek… ale można również napisać jak chronić się przed grypą, gdzie szukać porady, gdzie nabyć leki jeśli takowe będą potrzebne oraz jak zminimalizować ryzyko zapadnięcia na grypę.

Co jak co, ale od mediów – zwłaszcza tradycyjnych wymagam pełnego profesjonalizmu i obiektywności. Wyścig za popularnością, oglądalnością czy czytelnictwem nie może być legitymizacją sprowadzania informacji do poziomu bruku lub cmentarza. Pisanie o „kopaniu grobów” czy też sugerowanie że „szpitale nie przyjmuja chorych”, połączone z ekspresyjnymi opisami faktów związanych z kwarantanną i obserwacja lotnisk prowadzi wprost do narastania zjawisk paniki wsród czytelników/widzów takich informacji.

Media tradycyjne mają pretensję do tych internetowych, że te drugie są płytkie, pobieżne i krwiożercze. Ale po ostatnich dwóch dniach, gdy wiedze pogoń za tanią sensacją zastanawiam się czy media tradycyjne mają jeszcze misję społeczną czy jest już to tylko „wyścig na cmentarz”. Jeśli tak ma wyglądać dziennikarstwo, to mam nadzieje że widzowie i czytelnicy myślę zagłosują pieniędzmi…, kto na tym cmentarzu się znajdzie i kto dla kogo będzie kopał groby. Zdecydowanie, wole media elektroniczne, społeczne –one wydają się mi dzisiaj o wiele bardziej zdrowsze. Przykłady zastosowań i postawy w tym kryzysie, które podałem w poprzednim wpisie (Wiki, Twitter, strony monitorujące postępy grypy), to droga którą powinny podążać „old fashion media”. Wtedy będzie mniej „dziennikarstwa cmentarnego”, jakim uraczył nas dzisiaj jeden z tytułów prasowych.

PS. Całe szczęście, że są jeszcze takie media, które potrafią zdobyć się na objektywizm. Dziękuje też Hazanowi - za ważny głos w dyskusji o kondycji mediów.

#swineflu stał się tematem nr. 1 blogosfery i mikroblogów. Powstają dziesiątki stron gdzie internauci informują się na temat przebiegu epidemii (?) świńskiej grypy. Twitter oprócz szybkiego informowania, co i gdzie się dzieje – jest też nośnikiem wielu plotek i szerzenia strachu, który za kilka dni może odbić się na gospodarce. Już teraz jest obecne i widoczne nawoływanie do nie jedzenia mięsa świńskiego, nie podróżowania i ew. zamykania granic, łącznie z kwarantanną osób przylatujących z Meksyku. Jednak są też takie miejsca które próbują uspokajać czy też pokazywać na chłodno czym tak naprawdę jest grypa. Wiki, Google maps, blogi z informacjami jak rozpoznać grypę czy zminimalizować jej ryzyko. To zwykli ludzie przejęli rolę przypisana kiedyś ekspertom i sami biorą sprawy w swoje ręce.

Pytanie, kiedy zareagują odpowiednie instytucje i politycy? Obecnie zostają poddani takiemu samemu wyzwaniu jak marki i firmy, które niejednokrotnie zostały poddane „próbie”, przez bardzo wymagających i świadomych konsumentów. Jednak w tym przypadku, brak reakcji może nieść za sobą dużo większe konsekwencje. Nigdy strach i przesada w wydawaniu osądów (w zbiorowości) nie służy niczemu dobremu. Niestety, jeśli brakuje liderów i zdecydowanych reakcji… pojawiają się „nosiciele teorii spiskowych” lub „old fashion media”, które próbują z tej okazji skorzystać na tym, że zdobędą chwilową oglądalność. Podobnie było, gdy mieliśmy do czynienia z ptasią grypą… gdy przesyt informacyjny zadziałał wprost przeciwnie.

Jaka zatem rada dla „starych struktur”, w tym polityków? Wyjść do ludzi, komunikować się tam gdzie oni przebywają i zdobywają informacje. Wejść z nimi w dialog i czynić to transparentnie. Użyć wszelkich narzędzi którymi się oni posługują. Mówić ciekawie, angażująco i prostym, czytelnym przekazem komunikacyjnym. Im szybciej, tym lepiej.

I jeszcze jedna dygresja na koniec: moim zdaniem #swineflu napędzi jeszcze więcej ruchu na media społeczne i Twitter, który może znowu podwoić swoją „objętość” w krótkim czasie. Skoro tutaj szybciej można znaleźć informacje, z rożnych źródeł, z całego świata – to czemu z nich nie korzystać. Za chwilę, marki i firmy, rządy i organizacje rządowe które nie będą tu obecne, nie będą funkcjonować w dużej części obiegu informacji. Zostaną cywilizacyjnie upośledzone. To wyzwanie, z którym przyjdzie się zmierzyć bardzo wielu.