Ludzie PR listy piszą a listonosz nosi

Od mieszania łyżką w szklance z herbatą, herbata nie stanie się słodsza. Tak jak od pisania listów otwartych (w tym przypadku, branża PR), nie zmieni się rzeczywistości. Nawet jeśli bardzo by się bardzo-bardzo-bardzo chciało.

publicityRzeczywiście musze przyznać rację, że pojecie public relations ostatnimi czasy zostało znacznie zdeprecjonowane. Zazwyczaj jest ono używane w mediach do rzucania oskarżeń, podejrzeń o lobbing, pognębienia adwersarza w rozmowie oraz jako „temat zastępczy” w dyskusji nie tylko politycznej. Zwykłemu Kowalskiemu kojarzy się z nieczystymi zagrywkami, wprowadzaniem w błąd lub kreowaniem nie istniejącej rzeczywistości w mediach na temat produktów czy firm (problem zatem nie tylko dotyczy polityków). „Czarny PR”, w rozumieniu działań public relations zaczął stawać się dominującym obrazem branży w odbiorze społecznym. Na to nałożył się tez palący temat tzw. „marketingu szemranego”, który częściowo zaczął wchodzić w paradę i psuć wizerunek branży PR (mimo iż zajmują się tym zupełnie inne podmioty gospodarcze).
Czytam list otwarty branży PR i zastanawiam się kto jest jego adresatem? Wszyscy, media, społeczeństwo? Wszyscy czyli tak naprawdę nikt. Sprecyzujmy proszę adresata. Druga sprawa, dlaczego tak pozno i dopiero teraz powstał taki list? Przecież te wszystkie zjawiska opisane w liście narastały już od kilku lat i nikt (?) stanowczo na nie nie reagował.

Rozumiem, że ten list ma być przyczynkiem do dyskusji, zastanowienia się nad standardami branży i ich społecznego odbioru. Ale nie wystarczy on by zmienić zastaną rzeczywistość. Myślę, że warto pochylić się nad wyzwaniem „by zrobić dobry PR branży PR”. Zaczynając od działań edukacyjnych i informacyjnych dla mediów oraz ludzi (społeczeństwa) nie mającego na tyle wystarczającego rozeznania w niuansach tej branży. Proponuję więcej pracy u podstaw. Zostały one zapowiedziane ale kiedy się wydarzą? Zatem może…
Transparentność, szczerość intencji i wejście w dialog z tymi grupami (m.in. mediami – jako partnerem) na pewno przybliżyłby branżę PR do wyprostowania własnego wizerunku. Pokazywanie case’ów, kampanii PR w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Przy użyciu wszelkich, nowoczesnych kanałów komunikacji – WWW, blogów i mikroblogów wraz z otwartą dyskusją, przy otwartej kurtynie (przykład , przykład nr 2). Tak by otoczenie branży PR zrozumiało tak naprawdę intencje tego środowiska. Na pewno nie zrobi tego list, który być może został wysłany na przysłowiowy Berdyczów i może nie zostać w ogóle zrozumiany. A przynajmniej tak, jak oczekują tego sygnatariusze listu otwartego.

Życząc branży PR powodzenia w akcji edukacji, z niecierpliwością czekam na kolejną odsłonę działań.

  • http://www.annamiotk.pl Anna Miotk

    Pomogłoby też większe unaukowienie samej dyscypliny – o czym pisałam na moim blogu. My ciągle jesteśmy jeszcze na poziomie popularyzatorskim, poważnych książek z tego zakresu jest jak na lekarstwo, a badań (w tym badań efektywności) nie ma praktycznie wcale. Sama zetknęłam się z kilkoma szefami agencji PR, który o naukowym podejściu do dyscypliny czy nawet zgłębianiu PR od strony teorii wypowiadali się lekceważąco. Ich zdaniem to było zbędne, liczył się tylko biznes. A teraz płaczą nad tym, że pojęcie jest zdeprecjonowane. Prosty przykład: w Polsce branża PR nie wypracowała do tej pory nawet własnej definicji PR.
    Dziwne, że nasze pokrewne zarządzanie strategiczne nie ma tylu problemów i jest prestiżową dziedziną wiedzy. Ale oni zaczęli właśnie od budowania teorii i testowania jej w praktyce, a nie od praktyki bez świadomego korzystania z teorii.

  • ers

    zgadzam się, „PR” hasło w mediach najczęściej pojawiające się w kontekście „czarnego PR”. Tak też właśnie ludzie na to reagują, często zbyt nadużywany zwrot.

  • http://mirekpolyniak.wordpress.com/ Mirek Połyniak – OPEN4net

    Mnie w tym wszystkim zadziwia:
    1) ‚obraza przedstawicieli konkretnego zawodu’ – no po prostu są to ciężko pracujące niewiniątka, tylko nikt nie potrafi ich docenić; co gorsza wrogowie knują kolejne spiski, by pogrążyć ‚świetlistych piarowców’
    2) pisanie kolejnych listów, otwartych lub nie – i tak wszyscy mają je ‚w bardzo głębokim poważaniu’ więc jest to produkcja kolejnej rolki ‚papieru toaletowego’ – znowu potwierdza się stereotyp ‚Polak mocny w gębie’
    A rozwiązanie problemu właśnie do wglądu na tym blogu – edukować, edukować, edukować – pokazywać, pokazywać, pokazywać – przejrzystość, przejrzystość, przejrzystość
    KOMUNIKACJA PO PROSTU zamiast zamiatania śmieci pod dywan